Powrót dzieci bezprawnie uprowadzonych lub zatrzymanych za granicą

Bezprawne zatrzymanie lub uprowadzenie dziecka za granicę nie musi oznaczać bezradności rodzica, którego prawo do opieki nad dzieckiem zostało naruszone. W przypadku tzw. porwań rodzicielskich o charakterze międzynarodowym ma zastosowanie Konwencja haska dotycząca cywilnych aspektów uprowadzenia dziecka za granicę, która ma zapewnić niezwłoczny powrót dzieci.

 

Z uprowadzeniem mamy do czynienia w sytuacji, gdy jeden z rodziców bez zezwolenia drugiego przemieszcza dziecko za granicę. Natomiast zatrzymanie za granicą to przemieszczenie dziecka za granicę za zgodę drugiego rodzica, a następnie brak powrotu do kraju z dzieckiem i pozostawanie wraz z nim za granicę wbrew woli drugiego rodzica. Zarazem z bezprawnym uprowadzeniem lub zatrzymaniem mamy do czynienia, jeśli nastąpiło naruszenie prawa do opieki na mocy prawa państwa, w którym miało miejsce stałego pobytu bezpośrednio przed uprowadzeniem lub zatrzymaniem i w chwili uprowadzenia lub zatrzymania prawa do opieki były skutecznie wykonywane wspólnie lub indywidualnie albo byłyby tak wykonywane, gdyby nie nastąpiło uprowadzenie lub zatrzymanie.

 

Wniosek o wydanie dziecka można złożyć wówczas, gdy dziecko zostało uprowadzone lub zatrzymane w państwie, która jest sygnatariuszem Konwencji oraz gdy dziecko bezpośrednio  przed naruszeniem praw do opieki lub odwiedzin miało miejsce stałego pobytu w jednym z państw, które podpisało Konwencję. Jednocześnie Konwencja przestaje obowiązywać z chwilą, gdy dziecko osiąga 16 rż. Jeżeli wniosek o wydanie dziecka wpłynie nie później niż po upływie roku od bezprawnego od „porwania”, zainteresowana władza zarządza niezwłoczne wydanie dziecka.

 

Należy pamiętać, że postępowanie o wydanie dziecka nie jest postępowaniem o wykonywanie władzy rodzicielskiej (np. o ograniczenie praw rodzicielskich lub ich pozbawienie), nie jest także postępowaniem inicjującym rozwód lub separację pomiędzy małżonkami. Takie sprawy mogą być zapoczątkowane w oddzielnym postępowaniu.